Seed

   ( by : wiliam everson )

 

   ,Some seed in me
,Some troublous birth
,Like an awkward awakening
.stirs into life

Terrible and instinctive
.It touches my guts
,I fear and resist it
Crouch down on my norms, a man's
.Patent assurances

.I don't know its nature
.I have no term for it
.I cannot see its shape
,But, there, inscrutable
,Just underground
.Is the long-avoided tatency

,Like the mushrooms in the oak wood
Where the high-sloped mountain
,Benches the sea
When the faint rains of November
,Damp down the duff
...Wakening their spores
,Like them
,Gross, thick and compelling
What I fear and desire
.Pokes up its head

دانه

در من دانه هايي ،

زادن هايي درد ناك ،

چون تكانه اي زِفت ،

در جان [ ام ] مي جُنبد .

                                                                                                                            .

                                                                                                                                                   .

 بی سؤال  و سهمناك

به روده هايم مي سايد .

تاب اش مي آورم و مي ترسم ،

بر اصول ام چنبر مي شوم :

پشتوانه هاي اختصاصي يك مرد .

                                                                                                                .

                                                                                                                 .

سرشت اش را در نمي يابم .

وصفي برايش ندارم . 

شكل اش را نمي توانم ببينم . اما ،

آنجاست ، راز آميز ،

همان هنگام زير ِزمين ،

طفره ي طولايي [ از ] ركود .

                                                                                                                 .

                                                                                                                 .

قارچ ها بر چوب بلوط ،

آنجاكه بلنداي كوه ، سرازير شده

به دريا مي نشيند ،

آنگاه كه باران هاي بي رمق نوامبر

جنگل را مي پوساند ،

هاگ هاشان برمي خيزند ...

چون آنها ،

وحشي ، گل آلود و بي خبر ،

بخواهم [ يا ] بترسم

سر شاخه اش را فرا مي كشد .                            «  ويليام اِورسون »

                                                      

 

                                                       

/ 30 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هاشمی

شما از همه با حال تری عزیزم

آوای دور

چرا افتضاح ؟

آتوسا

۲ اون پايينی چی شد پس؟! شما هم وعده‌هاتون شده احمدي‌نژادي.

اشکان

اينو بزن اونو بزن همه رو بزن بزن بزن بکش بکش اوف !

آوا

تا حالا شده احساس کنی تو مخت وبا خاک اره پر کردن؟! لطف کن ايندفعه نوشته ای از خودت تو وب بزار ...

آوا

ااااااااااااا... عجب....... آره مواظب باش ...! نظری غیر اینایی که گفتی داری ؟

ف دال

ممنون که سری زدی بلاگت جالبه. ارزش سر زدن داره ميام سر فرصت می خونم داستانهاتو. راستی خيلی از پستهات خوانا نيست رو سيستم من يعنی فونتهاش تو هم رفته. مشکل چيه؟؟